Autor

menEveryday

Przeglądaj

Jaki zegarek wybrać?

Jaki zegarek wybrać?

Zegarek to jedyny element biżuterii, który powinien nosić mężczyzna, a w każdym razie z którym mężczyzna wygląda dobrze. To także bardzo wymierny element prestiżu oraz luksusu. Mało osób jest w stanie na pierwszy rzut oka rozpoznać, że nosimy spodnie uszyte z wełny Loro Piana, buty od Borgioli Fratelli czy marynarkę Brunello Cucinelli. Natomiast Rolexa na przegubie zauważy i rozpozna niemal każdy. Stąd ten mały dodatek do męskiej garderoby ma ogromne znaczenie. Bądźmy też szczerzy – to zdecydowanie najkosztowniejszy element naszej stylizacji. Znacznie bardziej kosztowny niż nawet najdroższy garnitur czy buty. Ultra luksusowy płaszcz z wikunii w salonie Loro Piana w Mediolanie kosztuje sto tysięcy Euro, gdy tymczasem najdroższe zegarki znacznie przekraczają milion euro. Na blogach modowych pojawia się wiele rankingów i poradników, w stylu „10 najpiękniejszych zegarków do 1000 złotych czy nawet 500 złotych”. Biorąc pod uwagę ilości modeli i ceny zegarków zestawienia te mają mniej więcej taki sam sens, jak robienie rankingu najładniejszych t-shirtów w cenie do 10 złotych. Nie twierdzę od razu, że należy kupować Omegę Seamastra czy Hublota za kilkadziesiąt tysięcy, jednak dobry jakościowo, świetnie wyglądający czasomierz nie może kosztować 500 czy 600 złotych, tak jak za 10 złotych raczej nie kupimy dobrego t-shirtu (chociaż jak ostatnio się okazało i za 200 złotych można kupić podkoszulek warty nawet mniej). Pomijam już fakt, że słowo najładniejszy jest czysto subiektywne. Oczywiście znam osoby, które stwierdzą, że wydawanie więcej niż 1000 złotych na zegarek to dla nich bezsensowny wydatek. Odpowiem im – to nie kupujcie go wcale, współcześnie czasomierz wcale nie służy do…mierzenia czasu. O wiele lepiej robią to chociażby telefony komórkowe, czy smart bandy. Zegarek to symbol prestiżu, elegancki dodatek do stylizacji. Warto na niego wydać więcej, między innymi dlatego, że jest to jednorazowy wydatek, dobry chronograf posłuży nam, w sumie to do końca życia, a w dodatku będzie naprawdę wartościowym i pięknym przedmiotem, który można przekazać w spadku. Dobry zegarek to też dobra inwestycja. Posłużę się swoim przykładem, Longines diver Legend – zegarek wydany na cześć Jacquesa Cousteau, który z tym modelem zszedł na dno Rowu Mariańskiego w dniu reedycji w 2015 roku kosztował około 6,5 tys. złotych, w tej chwili zakup tego modelu to koszt ponad 8 tysięcy złotych. Tymczasem Casio kupiony za 300 złotych po pięciu latach będzie warty może 50 złotych, o ile w ogóle ktokolwiek zechce go kupić. Natomiast rynek używanych luksusowych zegarków jest olbrzymi, a osiągane tam ceny przez unikalne modele, astronomiczne.
Osobiście wyznaję zasadę, że elementy stroju powinny do siebie pasować, nie tylko pod względem dress codu, kolorystyki czy materiałów ale także cenowo. Skoro nosimy drogi i dobry jakościowo garnitur (co niestety nie zawsze idzie w parze) i elegancką aktówkę to po prostu śmiesznie wygląda gdy ubieramy do niego tanie, sieciowe buty i zegarek za 100 złotych. Stylizacja staje się niespójna i zamiast budować zaufanie i prestiż obnaża indolencję noszącego ją w dziedzinie dress codu i zasad nim rządzących. Żeby było ciekawiej w drugą stronę działa to znacznie lepiej, Rolex na ręku prezentuje się zjawiskowo nawet gdy właściciel będzie w kombinezonie roboczym, a świetne, szyte hikery zdadzą egzamin w środku lasu w połączeniu z dresami. Tak to już jest, że są elementy garderoby, które po prostu warto mieć naprawdę dobre i należą do nich buty oraz właśnie zegarek. W tym wypadku proponuję by nie iść na kompromisy, warto oszczędzać 2-3 miesiące dłużej by kupić wymarzony chronograf lub piękne goodyeary. To się po prostu opłaci.


Jaki więc zegarek polecam?

Nie mam zamiaru tworzyć rankingów ani stawiać barier cenowych, bo to w tym akurat wypadku nie ma sensu. Znam studentów, którzy całe wakacje pracowali za granicą by kupić sobie wymarzony czasomierz. Tym którzy wyśmiewają ich podejście odpowiadam, że to na pewno lepszy sposób spędzenia wakacji niż imprezowanie od rana do rana, a zegarek ten będzie służył całe życie. Ja te osoby podziwiam, a zakup świetnego zegarka sprawia, że ich wartość na rynku pracy rośnie. Pokazują, że mają wysokie aspiracje i potrafią ciężko pracować by je spełnić. Jeśli więc marzy Ci się Omega Seamaster za 35 tysięcy i chcesz oszczędzać rok czy dwa by go kupić to zrób to, uważam że warto. Jeśli jednak chciałbyś coś tańszego to również znajdziesz mnóstwo pięknych i dobrych modeli.

Dlaczego w ogóle warto zainwestować w dobry zegarek? Z tych samych powodów dla których warto kupić dobre buty, dopasowaną koszulę czy spodnie. Jest to inwestycja w siebie, w swój wizerunek. Jeśli wypracujemy nawyk eleganckiego ubierania się, noszenia dobrych gatunkowo i pasujących do siebie rzeczy, nasza pewność siebie będzie rosła. Będziemy traktowani poważniej przez naszych partnerów biznesowych, oraz zaczniemy budować nasz pozytywny wizerunek z dnia na dzień. To się po prostu opłaca, oczywiście zwrot z tych inwestycji nie nastąpi natychmiast ale z biegiem czasu będzie olbrzymi. W dodatku to po prostu jest przyjemne kiedy nosimy dobre i ładne rzeczy.

W modzie męskiej wyróżniamy kilka podstawowych stylów – casual, smart casual, styl biznesowy i formalny. To oczywiście uproszczony podział ale idealny dla potrzeb tego wpisu. Spróbuję opisać poszczególne z nich pod kątem dopasowania zegarka do reszty ubioru.
Na początek dwie uwagi. Jeśli zegarek ma skórzany pasek – powinien on być zbliżony kolorystycznie do koloru obuwia i koloru paska od spodni.
Druga – nie kupuj zegarka z logiem marek modowych. Firmy te po prostu nie mają bladego pojęcia o tym jak robić chronografy i jedynym elementem takiego czasomierza, który ma jakąkolwiek wartość jest logo marki, cała reszta to absolutny szmelc nie nadający się do czegokolwiek. Zegarek taki nie ma żadnych walorów prestiżowych, szybko się zepsuje i nie będzie stanowił ozdoby jakiejkolwiek eleganckiej stylizacji, a wręcz odwrotnie. Zegarki, tak jak i buty należy kupować w wyspecjalizowanych do tego sklepach i wyłącznie marek które zajmują się tylko tym.

Jaki zegarek polecam do casualu?

Casual to styl codzienny ale elegancki. Sprawdza się w podróży, na spacerze i na wakacjach. Najbardziej oczywistym zegarkiem w tym wypadku jest rzecz jasna diver. To zegarek o typowo sportowym przeznaczeniu, jak nazwa wskazuje czasomierz dla nurków. Zazwyczaj jego wodoszczelność to minimum 200 metrów. Nie będę ukrywał to moje ulubione zegarki. Zazwyczaj mają masywną budowę, grubą kopertę i dużą średnicę tarczy, co sprawia że świetnie się komponują z typowo casualowymi stylizacjami typu jeansy, sweter i sneakersy. Moim ulubionym diverem jest oczywiście model Omega Seammaster noszony przez najsłynniejszego agenta w historii – Jamesa Bonda. Przepiękne sportowe zegarki sportowe robi również Breitling. Dla osób które uważają, że ten poziom cenowy jest zbyt wysoki polecam model szwajcarskiej marki Longines, której hasło reklamowe „elegance is an attitude” (elegancja to sposób myślenia) jest mi bardzo bliskie, a proste i eleganckie wzory zegarków niezmiernie mi się podobają. Automatyczny diver tej marki można kupić już za cenę około 3,5 tysiąca złotych, co uważam za świetną ofertę przy tej jakości. Dla osób które na divera chcą wydać poniżej 2 tysięcy polecam najnowszego marinera szwajcarskiej marki Atlantic – za cenę 1,7 tys. złotych otrzymujemy elegancki i starannie wykonany chronometr, ze świetnym wnętrzem. Jedyną wadą jest fakt, że to nie automatic tylko model kwarcowy ale przy tej cenie i jakości detali to naprawdę kompromis do przyjęcia. Poniżej dwa zestawy casualowe z zegarkiem Longines HydroConquest typu diver.

Spodnie jeansy MMX Spodnie Chino Hiltl

Sneakersy Barker Loafersy Barker

Kardigan Andrea Fenzi

Pasek Berwick

Krawat typu Knit ze sklepu Klasyczne Buty

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jaki zegarek założyć do smart casualu?

W chwili obecnej to najbardziej popularna stylizacja. W dobie coronawirusa dominacja smart casualu jeszcze bardziej się uwidacznia. Najprawdopodobniej luźniejsze stylizacje na dobre wyprą formalne garnitury i zdominują także obszary dotychczas zarezerwowane dla stylizacji biznesowych. W smart casualu łączymy style sportowy z formalnym. Obowiązkowa w nim jest koszula, mile widziana marynarka. Jeśli chodzi o spodnie mamy wiele możliwości od jeansów przez chino, po eleganckie materiałowe, również wybór obuwia jest ogromny, od brogowanych butów typu derby, przez monki i loafersy po półformalne oxfordy. Smart casual udowadnia, że można wyglądać elegancko bez rezygnowania z wygody i swobody. Dodatki także powinny być dostosowane do ubioru. Dotyczy to oczywiście też zegarka. Jeśli strój zbliża się do casualu (spodnie są jeansowe, a buty to zamszowe monki czy loafersy) wówczas diver będzie znakomitym wyborem. Z kolei jeśli jedynym odejściem od formalnego ubioru jest luźniejszy splot koszuli i zamiast jedwabnego krawatu – wełniany knit, dobrze będzie pasował bardziej elegancki zegarek. Wybór ponownie jest ogromny, dla osób które chcą wydać ponad 10 tys. złotych polecam Tag Heuer Carrera, bardzo uniwersalny czasomierz automatyczny pasujący do wszelkich stylizacji od sportowych po biznesowe. Również Frederique Constance robi świetne zegarki w przystępnych cenach (około 5 tysięcy złotych). Przy budżecie około 2 tys. polecam Tissoty, dobre szwajcarskie chronografy, a za 1,5 tysiąca złotych ponownie Atlantica np. Worldmaster o ciekawej kwadratowej tarczy.

Poniżej stylizacja pierwsza/Stylizacja druga

Koszula Artigiano z luźniejszego splotu/ Koszula Emanuel Berg

Poszetka Klasyczne Buty Marynarka z lnu M.Ceran

Buty Berwick zegarek diver Longines

Zegarek Breitling na kewlarowym pasku


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jaki zegarek ubrać do stylu biznesowego?


Styl biznesowy jest właściwym wszędzie tam gdzie obowiązuje ścisły dress code. Obecnie nie wszystkie korporacje wymagają od pracowników przestrzegania sztywnych zasad dotyczących ubioru. Coraz częściej to smart casual wypiera stylizacje biznesowe. Jednak ważne spotkania i konferencje ciągle wymagają dostosowania się do bardziej formalnego dress codu. Również zegarek powinien mieć mniej sportowy charakter, wspomniany wyżej Tag Heuer Carrera lub Omega Speedmaster są dobrymi przykładami zegarków bardzo uniwersalnych, które będą współgrały ze strojem biznesowym. Chronometrami pasującymi do stylu biznesowego będą zegarki Frederique Constant z serii Classic, które można zakupić w cenie poniżej pięciu tysięcy złotych.

Jaki zegarek ubrać do stroju formalnego?

Jeśli jesteś agentem 007 to najlepszym wyborem do smokingu będzie diver. To oczywiście żart jednak należy stwierdzić, że Daniel Craig prezentował się bardzo dobrze w smokingu i z Omegą Seamaster na przegubie. Świadczy to o tym, że dobry zegarek będzie pasował do wielu stylizacji. Jeśli chcemy by zegarek współgrał z formalnym garniturem lub wręcz smokingiem powinniśmy poszukać chronometrów o mniejszej tarczy i cieńszej kopercie, najlepiej na skórzanym, czarnym lub brązowym pasku. Dobrym przykładem zegarka o cienkiej kopercie i stonowanej stylizacji w przystępnej cenie jest np. Longines Presence. Warto zastanowić się nad zegarkiem ze złotą kopertą. Poniżej piękny garniturowiec od Maurice Lacroix.

To tylko przykładowe wybory stworzone na podstawie moich osobistych preferencji i wyborów. Ten artykuł nie ma na celu przekonywania nikogo do Omegi, Breitlinga czy Atlantica. Chciałbym raczej pokazać, że warto zainwestować w zakup dobrego zegarka, będzie on wówczas prawdziwym diamentem nadającym blasku stylizacji. Nie jest to mały wydatek ale za to starczy nam na całe życie. Kupujemy tyle bezsensowych rzeczy, które później wyrzucamy lub leżą nam w szafie, że gdybyśmy zliczyli ile nas kosztowały mogłoby się okazać, że uzbierał by się Audemars Piguet. Czy trzeba mieć kilka zegarków do różnych stylizacji – cóż nie, wystarczy jeden w miarę uniwersalny ale za to dobry. Czy warto mieć kilka – oczywiście że tak, podobnie jak z butami, marynarkami czy koszulami. Na koniec jedno ostrzeżenie, jak już zaczniecie kupować dobre buty czy zegarki to najprawdopodobniej wpadniecie w nałóg i raczej na jednej parze/egzemplarzu się nie skończy, to po prostu uzależnia. Dla pocieszenia powiem, że podobno trzeba mieć jakiś nałóg, a ten jest zdecydowanie najbardziej pożyteczny, najmniej szkodliwy i jak dla mnie, zdecydowanie najprzyjemniejszy.

Poniżej Maurice Lacroix, Frederic Constant oraz Breitling

Zegarki

Breitling Steelfish

Buty na wiosnę

Coraz cieplejsze dni skłaniają do wiosennego przeglądu szafy i zmiany ubrań z zimowych na lżejsze. Podążając tym tropem, podpowiadamy, na jakie obuwie warto postawić w tym sezonie. Zobaczcie nasz subiektywny przegląd butów, które będą udaną inwestycją każdego dżentelmena.

Wiosna na nogach – sneakersy

Sneakers

Sneakersy to perfekcyjne rozwiązanie na co dzień. Lekkie, kolorowe, wygodne a przy tym świetnie wyglądają i pasują niemal do wszystkiego. W ostatnim sezonie projektanci i styliści proponowali nosić je nawet do garnituru. Natomiast kilka lat temu było modne zestawienie garnituru z klasycznymi trampkami. Tym razem jednorzędowe komplety zakładamy ze sportowymi tenisówkami, najlepiej w białym kolorze.

Sneakers Carlos Santos

Casual style – loafery i mokasyny

Zamszowe loafery i mokasyny zakładane na bosą stopę to idealne rozwiązanie na lato. Świetnie sprawdzą się w połączeniu z chinosami, koszulkami polo, tworząc niezobowiązujący casualowy look. Dodając do tego marynarkę z lnu, mamy kapitalny zestaw zarówno do pracy jak i podczas wieczornego wyjścia latem na kolację lub drinka.



Klasa przede wszystkim – oxfordy i monki

Wiosna i lato to czas ślubów, wesel i przyjęć. Zgodnie z zasadami dress codu do szafy sięgamy wówczas po rewelacyjnie skrojony i dopasowany do naszej sylwetki garnitur, który będzie wspaniale komponować się eleganckimi oxfordami lub monkami.



W przeszłości brązowe buty były zarezerwowane wyłącznie dla szarego garnituru. Z kolei od kilku sezonów bardzo często zestawia się je z kompletami w różnych odcieniach niebieskiego i granatu. I słusznie, bo takie połączenie tworzy bardzo zgrabną całość. Aczkolwiek, warto przy tym pamiętać, że buty w czarnym kolorze nadadzą naszej stylizacji jeszcze większego sznytu.



Wiosna na rockowo – sztyblety

Wiosną jest przyjemnie zarzucić na ramiona kurtkę skórzaną. Najlepiej zestawić ją z gładką koszulką, dżinsami i obowiązkowo sztybletami na nogach. Gwarantuję, że w kurtce ramonesce, dopasowanych spodniach, sztybletach i z okularami przeciwsłonecznymi na twarzy poczujecie się niczym legendarny James Dean.

Naturalnie każde z wymienionych powyżej rodzajów obuwia możecie komponować z różnymi innymi elementami garderoby jak np. wspomniane monki z ramoneską, sztyblety z marynarką, a mokasyny z dżinsową kataną. Wszystko zależy od Waszego charakteru i stylu. Zatem bawcie się modą i aranżujcie zestawy według własnych upodobań.

Jakub Szymanek
“Nóż w modzie”

Buty jako inwestycja

Wiele razy byłem świadkiem rozmów w sklepie obuwniczym, o opłacalności zakupu droższych butów. Podnoszone były argumenty koloru, jakości skóry, marki i obowiązującej mody. Czy buty droższe są jakościowo lepsze, a dokładniej – czy buty mogą być inwestycją ? Czy powinniśmy patrzeć na buty tylko przez pryzmat kosztu, przymusowego wydatku czy jednak powinniśmy traktować ich zakup jako inwestycję? Pod uwagę weźmiemy klasyczne buty szyte metodą Goodyear Welted, Blake i Blake Rapid.

Whole cut – lotniki od Barker

Na polskim rynku możemy kupić buty szyte metodą goodyear welted w przedziale od 700 zł do 5 000 zł za parę. Do tej ceny należy  dodać   koszty zakupu tzw. obuwniczego klasycznego kompletu czyli niezbędnych środków pielęgnacyjnych takich jak prawidła, krem, pasta oraz mleczko do gruntownej renowacji – łącznie około 200 zł. 

W podanym przedziale cenowym mieszczą się takie marki jak Berwick, Loake, Nord Meka, Patine, TLB Mallorca, Carlos Santos, Barker, Crockett & Jones, Santoni, Partenope Napoli, Borgioli Fratelli oraz usługa szycia na miarę u Pana Buczyńskiego, czy choćby w słynnej w całej Europie warszawskiej pracowni obuwia Jan Kielman. Wybór jest więc naprawdę ogromny.

Od razu na początku dyskusji pojawia się najczęściej obiekcja ceny – jak to możliwe, aby buty, jako jeden z wielu elementów męskiej garderoby, kosztowały tak dużo?

Oxford quarter brogue (oksfordy ćwierćbrogsy) od Berwick

Jak do tej pory nie spotkałem się z kompleksowym ujęciem tego tematu. Myślę więc, że jest czas by się zając tym obszarem. Znawcy tematyki interesujący się klasycznym szewstwem, oraz najbardziej prestiżową metodą szycia obuwia tj. Goodyear Welted, znają odpowiedź na to pytanie.  Nie każdy początkujący miłośnik klasycznego obuwia wie, że jego cena, w większości „kryje się” w podeszwie. Szycie jednej pary obuwia metodą pasową składa się często z ponad 100 procesów. Jest to rzemiosło, w którym wszystkie etapy produkcji są wykonywane ręcznie, a jedna para obuwia powstaje w okresie od 4 do nawet 8 tygodni. Stare powiedzenie mówi „czas to pieniądz”. Potrzeba wiele roboczogodzin na jedną parę obuwia, a to kosztuje. Osoby zatrudnione w manufakturach obuwniczych to najczęściej rodziny szewców, których umiejętności przekazywane są z pokolenia na pokolenie. Pasjonaci dokładnego procesu wytwarzania obuwia pracą ludzkich rąk.

Whole-cut (lotniki) od Carlos Santos

Kluczowym elementem ceny klasycznych butów nie jest skóra. Obuwie wizytowe jest niemalże  w takiej samej cenie, jak sztyblety czy wysokie obuwie na zimę na 10-12 rzędów sznurowań. Różnica w cenie to ok. 20%, a przecież na buty zimowe trzeba niejednokrotnie przeznaczyć dwukrotnie więcej skóry. Więc …. powinny kosztować dwa razy więcej. A tak nie jest. Na wyprzedażach w/w manufaktur obuwniczych można „upolować” wysokie trzewiki (Boots) w cenie klasycznego obuwia wizytowego. Tę różnicę w cenie stanowi właśnie podeszwa i jej szyta konstrukcja, czyli elementy odróżniające tzw. zwykłe obuwie od klasycznych butów. Buty w „sieciówkach” i większości sklepów obuwniczych są klejone. I dlatego są w cenie 250 – 400 zł, czyli kilka razy tańsze od najtańszych butów szytych metodą Goodyear Welted. Skóra staję się istotnym elementem ceny dopiero wtedy, kiedy zaczynamy porównywać pomiędzy modelami obuwia szytymi pasowo. W innej cenie będą buty wykonane ze skóry bydlęcej, cielęcej, Shell Cordovan-u czy skór egzotycznych. Ale każdy model takiego klasycznego obuwia oparty jest o, drogą w procesie produkcji, podeszwę. Drogą, bardzo trwałą,  o nieocenionych walorach zdrowotnych. Skóra jest materiałem naturalnym, w pełni oddychającym. Podeszwa w klasycznym obuwiu składa się z dwóch warstw skóry: podeszwy zewnętrznej, która ma kontakt z podłożem oraz podpodeszwy wewnątrz buta. Pomiędzy obie warstwy jest wylewany ciepły zmielony korek. Latem korek ma walory odprowadzania nadmiernej ilości potu, a zimą jest doskonałym materiałem izolacyjnym. Zauważcie, że buty zimowe, ocieplane w środku tzw. „misiem”, są klejone. Buty szyte nie potrzebują wewnętrznego ocieplenia, ponieważ zimno do stopy dostaję się wyłącznie od podłoża tzn. od podeszwy.

Drugą niepowtarzalną zaletą podeszwy w obuwiu szytym pasowo jest możliwość jej wielokrotnej wymiany. To właśnie dlatego metodę Goodyear Welted określa się mianem prestiżowej. W tym miejscu upadają wszystkie mity i obiekcje dotyczące tego segmentu obuwia. Podeszwa skórzana powinna wytrzymać 5-7 lat. Jeśli będzie po indywidualnym ułożeniu pod stopę właściciela podzelowana w renomowanym zakładzie szewskim, nawet 12~15 lat. Zatem trzykrotna wymiana podeszwy, wydłuża żywotność jednej pary butów do 30 lat.  A jeśli zaczniesz traktować obuwie jako inwestycję i zakupisz 3-4 pary i będziesz o nie dbał, posłużą Ci całe życie zawodowe i wkroczysz  w nich z ogromną satysfakcją w wiek emerytalny… używając ich dalej na spacery z wnuczką po parku! Zaskoczony ? Niemożliwe, a jednak prawdziwe. Po kilku latach cholewka jest już tak miękka, że w butach chodzi się jak w kapciach. Po długim okresie przyjmowania kremu i dobrych obuwniczych kosmetyków cholewka jest jak „druga skóra”. Tak samo jak nasz ulubiony portfel, którego nie chcemy zmieniać nawet po wielu latach używania, czy skórzana kurtka kupiona jeszcze przed założeniem rodziny, zakładana na wywiadówki swoich dzieci w podstawówce. Sceptykom takiego podejścia poddam pod rozwagę inny bardzo życiowy przykład. Myślę, że wiele osób zauważyło, że zmiana wody spowodowana zmianą miejsca zamieszkania lub częstymi podróżami, nadmierne tempo życia i częste wizyty na stacji benzynowej, gdzie mamy do czynienia z mydłem w pianie, które z mydłem ma niewiele wspólnego, bardzo wysusza skórę. Naturalnym odruchem człowieka jest używanie balsamów i różnego rodzaju kremów. Efekt? Skóra służy nam kilkadziesiąt lat, towarzyszy nam przez całe życie. Zatem drogi czytelniku nie bądź zdziwiony, że zadbane i konserwowane obuwie za pomocą kremu i pasty z woskiem posłużą Tobie przez 30 lat. Przecież zrobione są ze skóry, naturalnej, cielęcej podobnej do tej na naszych dłoniach. 

Zatem podejdźmy do sprawy inwestowania w obuwie czysto analitycznie. Analiza “za” i “przeciw” jest przecież fundamentem każdej decyzji inwestycyjnej – czy kupić taki samochód czy inny? Czy dom czy mieszkanie? Czy zainwestować w mieszkanie w mieście, czy kupić dom tuż pod miastem?  A może przenieść się i zainwestować w domek na wsi? W jakie języki obce zainwestować dla dziecka, aby ułatwić mu za 15-20 lat zawodowy start? Czy kupić drewniane meble do kuchni za 50 tysięcy złotych, które posłużą Nam przez 30 lat? A może jednak założyć zmianę trendów i zainwestować  15-20 tysięcy złotych w dobrej jakości patynowane meble w płycie MDF i co 10 lat je zmieniać, kiedy nam po prostu się znudzą wizualnie ?

Poniżej przedstawiam najważniejsze według mnie czynniki przemawiające za zainwestowaniem pieniędzy w kilka par butów szytych metodą pasową tj. Goodyear Welted :

  • Zdrowie – dobrze zaimpregnowane obuwie z tego segmentu jest praktycznie nieprzemakalne, bez względu na warunki atmosferyczne i zastosowaną podeszwę tj. skórzaną czy gumową. Obuwie oddycha, nie odparza stopy, utrzymuje jej naturalną florę bakteryjną. Zadałeś sobie kiedyś pytanie, czy czasem nie zostawiłeś 300-500 zł w aptece po wizycie u dermatologa  lub  u kosmetyczki, aby doprowadzić stopy po przemoczonych butach do równowagi? Zdarza się, że Nasze buty walczą z ciężkimi warunkami atmosferycznymi nawet kilkanaście dni pod rząd. Żadne buty klejone tego nie wytrzymają i po prostu przemokną.  I najczęściej po jednym sezonie, maksymalnie dwóch nadają się do wyrzucenia. Są wizualnie bardzo zużyte, mają zapach, którego wewnątrz buta po prostu nie da się na stałe usunąć.   A Jeśli wewnętrzna wyściółka jest ze skóry odpadowej a nie licowej, najczęściej zaczyna barwić skarpetki na brązowo – żółty kolor na piętach i palcach.

 

  • Oszczędność pieniędzy – podam na początek bardzo pragmatyczny przykład. Zanim zacząłem inwestować w klasyczne obuwie, kupiłem kiedyś jedną parę butów „oczami” – po prostu spodobały mi się z wierzchu, jeśli chodzi o kolor i fason. No i były na wyprzedaży po 249 zł. Nic tylko brać prawda ? Zakup tych butów kosztował mnie łącznie prawie 500 zł. Dlaczego? Kilka miesięcy wcześniej podjąłem decyzję o zakupie pierwszych kilku par eleganckich męskich skarpet do butów garniturowych. Takich naprawdę dobrej jakości, wysokich pod kolano, świetny skład – bo założyłem, że posłużą mi kilka lat, skoro potraktuje je jako inwestycję, a nie koszt. Niestety złapał mnie w tych butach naprawdę intensywny deszcz. Tego dnia przemieszczałem się komunikacją miejską, więc w pośpiechu zahaczyłem kilka razy krawędzią buta o kałużę. Buty tak bardzo mi się podobały, że po ich wysuszeniu chodziłem w nich dalej. Po tygodniu spadł śnieg, który szybko zamienił się w zalegającą chlapę. Nie było możliwości, aby przejść tzw. suchą nogą. Buty przemoczyłem i ponownie je wysuszyłem. Wysuszyłem w temperaturze pokojowej tak jak zalecał producent, bez żadnych sztucznych źródeł ciepła. Efekt finalny – wszystkie skarpety,  które zakładałem  do tych właśnie butów miały brązowo – rude plamy na piętach i palcach. Po kilku praniach plamy nie zeszły, wręcz przeciwnie, jeszcze bardziej się „rozmazały”  na skarpecie. A po kolejnym miesiącu z butów zaczął się wydobywać tak nieprzyjemny zapach, że podjąłem     o ich wyrzuceniu. I skarpet też. Podsumowując – gdybym wyrzucił 500 zł do studzienki kanalizacyjnej idąc chodnikiem efekt byłby taki sam. Ja po prostu wyrzuciłem te 500 zł w błoto. 500 zł,  na które ciężko pracowałem.

 

  • Wygoda – często podnoszony jest argument, że są to buty nie wygodne i bardzo twarde. Owszem są twarde, ale tylko podczas rozchodzenia szwu pasowego, czyli podeszwy. To on odpowiada za trwałość konstrukcji obuwia klasycznego. I aby buty służyły ich właścicielowi przez długie lata, muszą być wykonane z bardzo trwałych elementów i luksusowych skór. To właśnie doświadczenie osoby mocującej podeszwę do cholewki w obuwniczej manufakturze jest kluczowym czynnikiem trwałości obuwia. Jeśli do tego dodamy systematyczną pielęgnację cholewki i przyszwy za pomocą kremów, past i wosków, oraz reparację podeszwy tj. jej wymianę, buty posłużą nam wiele lat. Moje najstarsze buty uszyte metodą Goodyear Welted właśnie kończą 5 lat. Zanim zrozumiałem  potęgę i moc jaka się kryje w tym obuwiu, upłynęły dwa lata. Dopiero po tym okresie kupiłem drugą parę. Do czego zmierzam – przez pierwsze dwa lata chodziłem w tych butach niemalże codziennie (co nie jest zgodne  z zasadami ich użytkowania, ale na ten temat poświęcę osobny artykuł).  Dzisiaj po pięciu latach użytkowania mam dwie formy przyjemności z posiadania obuwia klastycznego. Pierwsza – kiedy biorę je do ręki i napawam się ich widokiem, starannością wykonania, rodzajem użytej skóry, rodzajem szycia, ich kolorem. Tym jak pierwszy raz go wkładam na stopę, sznuruję i staję w salonie przed lustrem. Druga – kiedy przemierzam w nich kilkanaście godzin dziennie na spotkania z klientami, przemieszczam się autem, pociągiem a cały czas mam wrażenie, jakbym miał na stopach kapcie… Kiedy but uszyty „pasowo” ułoży się pod stopę w podeszwie zawierającej tylko naturalną skórę i miękki, bardzo wygodny   w użytkowaniu zmielony korek, a skóra wierzchnia potraktowana kremem i pastą nabierze swej docelowej elastyczności – zrozumiesz drogi Czytelniku co miałem na myśli. Ja już  od kilku lat przemierzam w tych butach swoją zawodową drogę. I proszę mi zaufać  robię to z wielką przyjemnością.

 

  • Prestiż – niestety w Polsce jeszcze nie przywiązuje się do tego wagi, dodajmy w dzisiejszej Polsce. W XX wieku, w przedwojennej Warszawie, buty były wyznacznikiem prestiżu i statusu społecznego. To po butach można było od razu poznać czy na ulicy mijamy bogatego kupca, właściciela fabryki, czy osobę publiczną związaną z polityką lub sztuką. Dzisiaj jest tak w krajach Europy Zachodniej. Buty klasyczne są domeną polityków, biznesmenów,  są wręcz obowiązkiem formalnym wśród dyplomatów i innych osób publicznych.      Od dziesięcioleci towarzyszą kolejnym papieżom i wszystkim wysoko postawionym w hierarchii kościelnej dostojnikom w Watykanie. W szwajcarskich bankach i salonach sprzedaży zegarków to obowiązkowy element dress codu, bez którego zamykana jest ścieżka kariery na wiele lat.  Świadczą o statusie społecznym i zawodowym ich właściciela/właścicielki. Stanowią jeden z trzech podstawowych wizualnych wyznaczników statusu społecznego. Formalne ubranie, zegarek na ręce i … buty.

Wymiana podeszwy skórzanej to obecnie koszt ok. 400 zł. Drugie tyle wydamy na kosmetyki, pasty i ich zelowanie. Podsumowując – koszt posiadania i użytkowania jednej pary butów w 25 – letnim okresie to na dzisiaj ok. 2 tys. złotych. Więc jeśli rozbijemy tą kwotę na 25 lat ich użytkowania – będzie Nas to kosztowało ok. 80 zł rocznie. I teraz drogi Czytelniku zadaj sobie proste pytanie – jeśli nawet uda Ci się w sklepie nabyć taką chińszczyznę w tej cenie, to czy masz gwarancję, że starczą Ci na rok? Wątpię, prędzej kupisz w sezonie dwie pary i …. koszty zaczynają rosnąć niebotycznie.

 

Wiele razy słyszałem, że to są koszty dla klienta nie do zaakceptowania. Zastanawiam się tylko dlaczego takie tezy głoszą osoby wydające 3-5 tys. rocznie na ubezpieczenie swojego auta. Auta   w którym raz na dwa-trzy lata muszą zmienić rozrząd za kolejne 2-3 tysiące złotych i co trzy lata wydać 2-3 tys. zł na nowy komplet opon. Przecież mogliby nie zmieniać rozrządu i ryzykować awarię silnika, której usunięcie kosztowałoby właściciela 20-30 tys. zł. Wymiana rozrządu w aucie jest tym samym co wymiana podeszwy na nową w kilkunastoletniej parze butów. Weź to Drogi Czytelniku pod rozwagę, zanim zamówisz kolejną parę butów on-line na wyprzedaży za 199,90 zł. Nad wymianą rozrządu w samochodzie, pralki czy telewizora w domu na nowy nie zastanawiasz się – po prostu  to robisz. Ja od 5 lat zmieniłem strategię i zacząłem buty traktować jako inwestycje we własne życie, zdrowie i karierę zawodową. A jeśli zdarzy się poważniejsza awaria w aucie i mechanik informuję mnie, że samochód zostaje w warsztacie na kilka dni i należy wracać do biura piechotą, bardzo doceniam fakt, że spaceruję w suchych, wygodnych i bardzo zdrowych butach. A nie    w przemokniętych klejonych butach za 150-200 zł. A największy zysk to fakt, że minimalizuję ryzyko niepotrzebnych absencji w pracy. Jeśli prowadzisz firmę, weź do ręki kalkulator i przelicz sobie, ile tracisz poprzez dwie 5-dniowe przerwy chorobowe w okresie zimowym. Stawiam, że 10-dniowa przerwa w podejmowaniu decyzji i wszelkich innych działań związanych z Twoim biznesem, to strata z przedziału 3-10 tyś. złotych. A za taką kwotę można zorganizować kilkudniowy urlop za granicą lub kilka par butów. Więc zgodzisz się ze mną, że zakup klasycznego obuwia za 1 tys. złotych za parę to czysta inwestycja prawda? Ale decyzję o zakupie pierwszych klasycznych butów Drogi Czytelniku musisz podjąć sam.

 Dziękuję za poświęcony czas i za przeczytanie całego artykułu.

 

Wojciech Pertkiewicz

Wrocław 01.07.2020

Rękawiczki męskie

Przeczytałem ostatnio, że wśród mężczyzn zapanowała moda na nienoszenie rękawiczek i to nawet w najsroższe mrozy. Przy czym dotyczy ona właśnie wyłącznie Panów, Panie rozsądnie tej tendencji dają odpór. Co prawda sam tego zjawiska nie odnotowałem, jeśli faktycznie istnieje to przyjmuję to ze zdziwieniem. Przed II wojną światową Polacy kochali rękawiczki. Trend ten zapoczątkowali oficerowie wojsk lądowych, którzy musieli posiadać przynajmniej 2 pary skórzanych rękawiczek brązowe i kremowe. Cywile starali się dotrzymać kroku oficerom więc punktów szyjących ten element odzieży było mnóstwo. I słusznie bo rękawiczki to bardzo ważny element ubioru.



Rękawiczki, tak jak i szalik pełnią powiem rolę podwójną. Po pierwsze chronią przed chłodem, a po drugie stanowią ozdobę, dopełnienie stylizacji. Często strój zimowy bez rękawiczek i szalika wygląda niekompletnie, a z tymi dodatkami nabiera charakteru. Rękawiczki dają możliwość stosowania dodatkowych połączeń kolorystycznych. Wie o tym James Bond, który do klasycznego, trzyczęściowego garnituru nosił skórzane, formalne rękawiczki.

Najlepsze rękawiczki robi się ze skóry jelenia lub daniela, jest ona wytrzymała, elastyczna i względnie miękka. Absolutnym klasykiem są irchowe rękawiczki ze skóry jelenia, które są wytrzymałe a jednocześnie skóra ta jest tak zwarta, że nie wymaga ocieplenia, kiedyś były to ulubione rękawiczki niemal całej eleganckiej Europy.

Wysoko ceniona jest też niezwykle miękka skóra jagnięca, niewiele ustępuje jej skóra koźlęca, mniej miła w dotyku ale za to cienka, wytrzymała i dobrze dopasowująca się do dłoni.
Świńska skóra jest tańsza od wymienionych powyżej i jest wykorzystywana do produkcji rękawic roboczych. Materiał ten ma też zalety, charakteryzuje się wysoką trwałością, elastycznością i dużym, wyraźnym ziarnem. Z tego powodu Brytyjczycy łączą rękawiczki ze świńskiej skóry z tweedami i brogsami.
W okresie przejściowym polecam rękawiczki bez ocieplenia, przy wyższych temperaturach (np. 10-12 stopni) można nosić rękawiczki samochodowe, są one odpowiednie na aurę wiosenną i jesienną. Zimą jednak ocieplenie jest wskazane – raczej cienkie, chyba że ktoś mieszka za kołem podbiegunowym. Idealne ocieplenie jest z kaszmiru, lub owczej wełny. Obydwa te materiały są odporne na wilgoć i wytrzymałe oraz co równie ważne higieniczne.


W eleganckich, formalnych i półformalnych stylizacjach dopuszczalne są wyłącznie rękawiczki skórzane, oczywiście z pięcioma palcami. Rękawiczki z naturalnej skóry zapewniają naszym dłoniom idealną ciepłotę i wygodę. Warto zwrócić uwagę na grubość skóry i jakość przeszyć. Tańsze modele zazwyczaj robione są z odrzutów skórzanych i szyte cienką nicią, co powoduje, że po jednym sezonie są już do wyrzucenia. Porządne rękawiczki to zakup na lata. Jeśli nosimy stylizacje casualowe, a zwłaszcza gdy lubimy nieco bardziej żywe kolory możemy się zdecydowani na rękawiczki z wełny. Nie dają tej wygody co skórzane ale jeśli są zrobione z wysokiej klasy materiału wówczas skutecznie zapewniają dłoniom ciepło, nie hamując jednocześnie właściwej cyrkulacji powietrza. Coraz popularniejsze są rękawiczki częściowo skórzane, a częściowo materiałowe (np. z tweedu). Są one ciekawym dodatkiem do stylizacji półformalnych.


W jaki sposób łączyć rękawiczki z innymi elementami stroju?
Najbardziej klasyczna i bezpieczna zasada mówi, że skórzane rękawiczki powinny być dobrane pod kolor skórzanych butów. W przypadku rękawiczek z wełnianym wierzchem jest to trudniejsze ale również możliwe. W krajach nieco bardziej cywilizowanych niż Polska, gdzie tradycje klasycznej elegancji są ciągle żywe, popularne są buty łączące skórę z tweedem. Dobranie do nich tweedowo-skórzanych rękawiczek byłoby prawdziwą maestrią.

Na dawnych ilustracjach widzimy, że eleganci z XIX i początku XX wieku chętnie nosili jasne rękawiczki z irchy do formalnych strojów, nawet czarnych butów. Uznano je za uniwersalne i nie widzę powodu dla którego nie możemy nawiązywać do tej tradycji. Równie dobrze do strojów formalnych i czarnych butów pasują rękawiczki bordowe i szare, co równie ważne można je sparować także z butami brązowymi.

Z formalnością rękawiczek jest ja z formalnością butów – im mniej zdobień, im delikatniejsze przeszycia tym poziom formalności jest wyższy i ważne jest by nie był on kontrastowy do formalności całości stroju. Generalnie skórzane rękawiczki są dość bezpiecznym wyborem i raczej trudno w tym wypadku o duże faux pas.


Podsumowując: najlepsze rękawiczki to te zrobione ze skóry jelenia lub owczej, zimą ocieplane kaszmirem ewentualnie innym naturalnym materiałem. Rękawiczki dobieramy pod kolor butów, możemy sobie pozwolić na odstępstwa od tej zasady i łączyć bardziej żywe kolory, np. bordowe czy szare rękawiczki z czarnymi lub brązowymi butami. Coraz popularniejsze są rękawiczki skórzano- tweedowe, które odpowiednio dobrane do butów czy tweedowej marynarki będą wyglądały rewelacyjnie. Rękawice wełniane pasują wyłącznie do zestawów typowo casualowych. Rękawiczki samochodowe, z wycięciami są dobre na okres przejściowy, wczesną wiosnę lub późną jesień. Należy wystrzegać się jak ognia wszelkich syntetyków (chyba że mówimy o rękawicach roboczych lub narciarskich).

 

Czy wysokiej jakości klasyczne buty/ubrania są drogie?


Czasami wchodzimy do sklepu z butami szytymi metodą goodyear welted z pięknej cielęcej skóry, czy swetrami z wełny geelong i myślimy sobie, że to może  i wspaniałe rzeczy tylko dlaczego takie drogie? Postanowiliśmy porozmawiać z właścicielami salonów gdzie sprzedawane są ubrania i buty marek premium. Kierowaliśmy się jednak nie znaczkami producenta widniejącymi na produkcie, a rzeczywistą ich jakością, często bowiem znaczek znanego designera nie idzie w parze z jakością produktu. Jak więc sprawa cen wygląda z puntu widzenia sprzedawców?


Poziom wynagrodzeń w naszym kraju rośnie bardzo szybko. Zarabiamy coraz więcej jednak ciągle dużo mniej niż nasi koledzy w Niemczech, Szwecji, Francji czy nawet Portugalii. Jeszcze szybciej niż zarobki rosną ceny, wystarczy przytaczać osławioną już pietruszkę, której cena latem sięgnęła 25 zł za kilo. Cena tego warzywa bowiem miała ekonomiczne uzasadnienie – ponieważ susza w Niemczech spowodowała, że kraj ten importował pietruszkę z Polski to każdy rolnik wolał sprzedawać ją w Niemczech za 5 euro niż w Polsce za 5 złotych. Stąd hurtownie Polskie musiały płacić za to warzywo ceny niemieckie i po takich cenach je sprzedawały. Tak po prostu działa ekonomia.


Często zapominamy, że nasza obecność w Unii Europejskiej to nie tylko swoboda pracy, dotacje i brak granic, to także uczestnictwo we wspólnym rynku gospodarczym ze wszystkim zaletami i wadami tego faktu. Podczas wizyty w supermarkecie w Berlinie uderza fakt, że ceny produktów są takie same jak w jego polskich odpowiednikach. Skoro w Berlinie zapłacimy tyle samo za chleb, pietruszkę czy mercedesa co w Warszawie to logiczne jest, że za buty zapłacimy również podobnie, a zwłaszcza za takie, które zostały wyprodukowane w tymże Berlinie, ewentualnie Hiszpanii czy Włoszech, gdzie szewcy pracują za tamtejsze pensje. Dodatkowo producenci butów wysyłają do salonów, w których buty te są sprzedawane sugestie dotyczące ceny. Niestosowanie się do tych „sugestii” może powodować daleko idące konsekwencje łącznie nawet z zaprzestaniem współpracy jak zdarzyło się to jednemu ze znanych polskich salonów.


Ta sama zasada tyczy marynarek, spodni, swetrów, koszul czy krawatów. Jeżeli są to ubrania z bardzo wysokiej jakości tkanin, świetnie uszyte, często ręcznie, czyli rzeczy najwyższej jakości to muszą kosztować. Skoro nie da się kupić najnowszego bentleya za cenę małego fiata, tak i podobnie nie możemy kupić spodni z wełny Loro Piana za cenę spodenek z poliestru.
Na korzyść wysokiej jakości butów i ubrań przemawia też fakt, że są długowieczne. Buty szyte metodą goodyear welted z dobrej cielęcej skóry kosztują 800-900 złotych. Odpowiednio pielęgnowane posłużą 10-15 lat. Jest to więc wydatek około 70 złotych na rok.


Kolejna sprawa to jakość obsługi. To ogromna wartość dodana dobrych salonów ale też wartość, która ma swój koszt, o czym często się zapomina. Pracownicy w salonach z ekskluzywnymi ubraniami takimi jak np. KlasyczneButy.pl to ludzie o wysokiej kulturze osobistej, władający kilkoma obcymi językami, fachowcy – uczestnicy szkoleń z zakresu obsługi Klienta, warsztatów szewskich, z doboru obuwia oraz dress codu. Dzięki temu są w stanie Klientowi fachowo doradzić w kwestiach rozmiaru i modelu obuwia, pomóc stworzyć kompozycję pasujących do siebie części stroju oraz zapewnić atmosferę ułatwiającą komfortowe i miłe zakupy. Dodatkowo są zobowiązani do przestrzegania firmowego dress codu oraz zasad savoir vivre. Wpływa to na przyjemność robienia zakupów i ogólny poziom zadowolenia z sensownie nabytych butów i ubrań. Gdyby zamiast nich w salonie Klientów obsługiwała sklepowa rodem z kultowego filmu „Miś” Stanisława Barei, na marginesie pisząc ciągle jeszcze zaskakująco częsty widok w wielu polskich sklepach, to wątpimy byście Państwo wówczas chcieli odwiedzać taki salon.


Wydaje nam się, że należy podkreślić wartość doradztwa, które świadczą naprawdę dobre salony. Przy czym mamy na myśli nie tylko samą obsługę w salonie czy poprzez infolinię, o której wspomnieliśmy już powyżej. Sam dobór produktów, ich odkrywanie oraz selekcja jest już czynnością skomplikowaną, wymagającą olbrzymiej wiedzy i zajmującej mnóstwo czasu. Najprościej otwierając salon z ubraniami zamówić znane marki typu Nike, Timberland, Tommy Hilfiger czy nawet Gucci lub Michael Kors. Jednak żeby oferować swoim Klientom produkty najwyższej jakości trzeba czegoś więcej – wiedzy i znajomości branży od podszewki. Nie twierdzimy, że te wymienione przez nas wyżej marki są złe, wręcz przeciwnie, nie mniej jeśli zagłębicie się Państwo w meandry mody odkryjecie, że jest wiele dużo lepszych  i wcale niewiele droższych – tyle, że nieznanych szerokiej rzeszy, a dostępnych właśnie w dobrych salonach z klasycznymi ubraniami i butami.

Wchodząc do niemal każdego z salonów sieciowych dostajemy zawrotu głowy, mamy 200 różnych rodzajów koszul, dwa razy tyle garniturów, podobną ilość spodni i dodatków, oraz kilku sprzedawców, zazwyczaj słabo zorientowanych w asortymencie, którzy zawsze mówią, że we wszystkim nam ładnie i wszystko do siebie pasuje. O popełnienie błędu nietrudno, zostajemy wówczas z naręczem rzeczy, których nie nosimy i które do siebie nie pasują. W naprawdę dobrych salonach jest celowo niewiele towarów, wszystkie są jakości bardzo dobrej i wyższej, szyte zazwyczaj w krótkich seriach, a obsługa pomaga je skomponować tak by pasowały idealnie do siebie. To jest usługa, której wartość trudno przecenić.
Wreszcie sam wystrój i położenie salonu. Zazwyczaj z dala od tłocznych galerii handlowych, w miejscach gdzie trafiają tylko naprawdę zainteresowani. Salony są stworzone by zapewnić Klientom maksymalną wygodę, ponieważ sam proces dobierania obuwia i strojów może trwać nawet powyżej godziny, często są to 2-3 godziny.


Wszystkie wymienione wyżej czynniki należy brać pod uwagę przy ocenie czy dany sklep jest „drogi”. Jeśli płacimy, na przykład 600 złotych za klejony but z byle jakiej skóry, sprzedawany w sklepie wielkości boiska piłkarskiego, w którym kłębi się dziki tłum ludzi, a sprzedawca nawet gdyby chciał pomóc w doborze obuwia to nie jest w stanie, ponieważ nie ma na to ani wiedzy, ani czasu to możemy mówić o straszliwej drożyźnie. Jeśli natomiast kupujemy ręcznie szyte buty ze świetnej skóry, w eleganckim salonie gdzie kompetentny sprzedawca poświęca nam godzinę czasu by starannie dopasować obuwie do naszych oczekiwań i naszych stóp to czy nawet 1000 złotych jest dużo? Według nas nie, gdyż wszystkie składniki: produkt, sprzedawca i miejsce sprzedaży uzasadniają cenę. Nie można oczekiwać bowiem wysokiej jakości towaru i kompetentnej obsługi w cenach produktów sieciowych.

Paweł 

Jak buty mogą wpłynąć na los człowieka?


“Raz wybrawszy stale wybierać muszę” – Św. Augustyn


Diabeł tkwi w szczegółach. Kto wie, może nie tylko on? Niezależnie od tego, czy wierzysz w przeznaczenie, czy sądzisz, że losem człowieka kieruje ślepy przypadek, jedno jest pewne – wiele wyborów dokonujesz samodzielnie (a może tylko tak myślisz?). Nie chciałbym wzbudzać dyskusji teologicznej, bo może prowadzić Cię Jezus, Allach lub Budda, być może również kurs dolara lub… potrzeba zjedzenia ciepłego posiłku. Chciałbym zwrócić się ku rzeczom, na które możemy mieć realny wpływ i które według mnie nie powinny być pozostawione ślepemu losowi. A może powinniśmy dać mu się porwać? Już zdradzam, o co chodzi – o naszą prezencję. Mam tu na myśli to, co ludzie widzą przy pierwszym kontakcie, czyli sposób, w jaki jesteśmy ubrani. Niestety dosyć mocno szufladkujemy siebie nawzajem, bo z założenia wiemy, czego się spodziewać po osobie, która jest ubrana w określony sposób. Czy warto wobec tego zadbać o nienagannie wyczyszczone buty? Czy powinniśmy skupić się na ich odpowiednim wyborze i dobraniu do reszty stroju? I jaki to ma wpływ na nasz los? Czy buty mogą decydować o zdrowiu i samopoczuciu?

Doskonałym przykładem na to, że buty mogą być kluczem, jest historia pewnego hochsztaplera międzywojennego, który w całkowicie przypadkowy sposób nie tylko znalazł się na warszawskich salonach, ale również zawiązał silne przyjaźnie i sojusze z ludźmi kultury i polityki. Mowa oczywiście o Nikodemie Dyzmie, postaci wymyślonej przez Kazimierza Dołęgę-Mostowicza. Warto dodać, że jego powieść była wydawana w częściach w niepartyjnym dzienniku „ABC” i wielu bohaterom przypisywano ich odpowiedników w rzeczywistym rządzie posanacyjnym. Wracając jednak do kwestii butów i przypadku, trzeba zaznaczyć jedną ważną rzecz. Jak wszyscy doskonale pamiętamy, Dyzma dostał się na raut Prezesa Rady Ministrów dzięki temu, że przez przypadek znalazł nieimienne zaproszenie. To jednak nie tylko ono było kluczem. Chodziło równie o obowiązujący na przyjęciu strój balowy. Nikodem zanosił się z zamiarem sprzedania fraka i lakierków, które notabene nabył, bo chciał zdobyć pracę jako fordancer, jednak podczas pakowania stroju, z kieszeni fraka wypadła karta z zaproszeniem, którą znalazł wcześniej. Wtedy do głowy przyszła mu krótka myśl człowieka, który żyje z dnia na dzień – bal dobroczynny – ciepłe jedzenie, dużo jedzenia. Gdyby jednak nie miał lakierków i fraka, nigdy nie znalazłby się w Hotelu Europejskim na przyjęciu Prezesa Rady Ministrów. Dyzma nigdy by nie zaistniał i być może pozostałby w nizinach społecznych, skąd pochodził, gdyby nie lakierki i frak.

Chciałbym przy okazji pochylić się odrobinę nad amerykańskim snem i powiedzeniu „od pucybuta do milionera”. Zdawać by się mogło, że jest ono dosyć płaskie i oczywiste, jednak kiedy wejdziemy w rolę takiego pucybuta, możemy przekonać się, że ma on doskonałe stanowisko do obserwacji ludzi, poznawania ciągle nowych osób z różnych środowisk i wyciągania właściwych wniosków. Jak dobrze można poznać człowieka i jego zachowania po wyczyszczeniu 5000 par butów? Z iloma typami ludźmi można rozmawiać i jakie kwestie poruszać? Codziennie o świcie widzieć jak budzi się miasto i jak napływają do niego ludzie. Powiedzenie te może wydawać się groteskowe, ale dla mnie ma rację bytu, ponieważ znając się na ludziach, można doskonale nie tylko nimi zarządzać, ale przede wszystkim z nimi współpracować, a to jest większy klucz do sukcesu niż znalezione przez Dyzmę zaproszenie.


Kiedy myślę o butach w kwestii własnej rodziny i tego jak potoczyły się nasze losy, również dziwię się, jak duży wpływ mogło mieć obuwie. Może nie wydawać się Wam to dziwne, gdy zdradzę, że mój dziadek był szewcem. Ale nie do końca w tym rzecz, choć jest to istotne. Jego ojciec również był szewcem i jego praca… być może uratowała nawet życie jego synowi, a mojemu dziadkowi. Po wybuchu II wojny światowej mój dziadek Zygmunt został osadzony w obozie jenieckim w Brodnicy. Niestety nie znam okoliczności tego wydarzenia, wiem tylko, że miało miejsce, ponieważ znam historię, jak stamtąd udało mu się po niedługim czasie wyjść. Jego tata wykonał dla oficera niemieckiego parę butów na specjalne zamówienie. Nie mam pojęcia czy były to buty wojskowe, czy może nawet damskie, dla małżonki tego oficera (żałuję, że nie zdążyłem o to nigdy dopytać dziadka), ale jedno jest pewne: w tym wypadku miały one niewyobrażalnie ogromną wartość.


Moja babcia z kolei od zawsze była bardzo skromną kobietą. Uwielbiałem słuchać jej opowieści z młodości. Przez dużą część swojego życia zmagała się z haluksami, które nie wiem czemu nazywała często „marcinami”. Któregoś dnia poznałem chyba ich przyczynę. Opowiedziała mi, że kiedy rodzina wysłała ją do szkoły w Olsztynie, kupiła sobie parę butów, która okazała się za mała. Mimo to babcia w nich chodziła, bo nie miała pieniędzy na inne buty, a podejrzewam, że mogła wstydzić się je zwrócić. Jak widać wygodne buty to również zadbanie o swoje zdrowie.
Zawód dziadka miał poniekąd wpływ na mnie. Jego pracownia znajdowała się w piwnicy bloku w którym mieszkaliśmy. Interesanci, a właściwie interesantki przychodziły do naszego mieszkania. Dziadek dużo czasu spędzał w piwnicy przy kopycie, otoczony klejem i narzędziami szewskimi, więc często to ja i rodzeństwo przyjmowaliśmy klientów w domu, bo babcia była zajęta domem. Osiedlowa poczta pantoflowa wiedziała, że może przyjść do nas o każdej porze. Wydaje mi się, że nauczyłem się w ten sposób pewnego obycia z obcymi ludźmi.


Gdy byłem nastolatkiem tak jak wszyscy chciałem mieć oryginalne adidasy. Dopiero będąc dorosłym człowiekiem rozumiem, że było to chyba spowodowane dorastaniem w latach 90. pełnych niedostatecznego nasycenia zachodnimi sprawami takimi jak coca-cola, lego, czy właśnie oryginalna odzież sportowa. W końcu ojciec zgodził się kupić mi i rodzeństwu firmówki. Od tego momentu kupowaliśmy je co roku. Tata zawsze pospieszał nas przy wyborze, czasami przez to decydowałem się na takie, które według niego były w porządku. Byłem czasami chodzącym paradoksem – chodziłem w oryginalnych butach, które wyglądały tragicznie. Zrozumiałem po czasie, jak buty mogą wpłynąć na pewność siebie.


Czy przez buty można wpaść w tarapaty? Pewnie, że tak! Pewnego lata, kiedy byliśmy już na tyle dorośli aby wybrać się na samodzielny wyjazd, wybraliśmy się z kolegą pod namiot. Byliśmy jedynym rozbitym obiektem na całym polu, ale sezon trwał w pełni, o czym przeświadczała nas otwarta nad nami smażalnia ryb. Właściciele codziennie przez cały okres otwarcia puszczali płytę Ich Troje, bo byli wtedy na topie. To było
straszne. Niedaleko było miejsce, w którym wieczorami odbywały się dyskoteki. Którego wieczoru i my się wybraliśmy. O ile kolega miał udany wieczór, bo zapoznał ładną dziewczynę. O tyle ja miałem pecha, przyciągniętego jak magnes przez moje buty nike. W którymś momencie zabawy, gdy zobaczyłem, że kolega się ulotnił, wyszedłem, żeby go odnaleźć. Wtedy właśnie w ciemnej alejce zastąpiła mi drogę grupa chłopaków. Wiedziałem, że pewnie dostanę, co oczywiście potwierdziło się werbalnie ze strony nowych kolegów, ale nie spodziewałem się, że… ukradną mi buty! W momencie w którym wstałem i otrzepałem się z kurzu byłem przerażony. Nie tym, że dostałem lanie, ale faktem, że rzeczywiście nie mam butów. Gdybym nie miał na sobie firmówek, może nawet by mnie przepuścili. Tym jednak sposobem dowiedziałem się, jak to jest być przekonanym o fakcie, że człowiek jest skazany na chodzenie boso. Na szczęście kolega miał zapasowe sandały…


Pamiętam delikatny, przyjemny lęk w dniu, w którym miałem być przedstawiony swoim wszystkim współpracownikom w nowej pracy. Kierowniczka miała oprowadzić mnie z nowo przyjętym kolegą po wszystkich działach i przywitać z każdym z osobna. Tego dnia przed pracą dosyć szybko wstałem, ale i tak wszystko robiłem w pośpiechu. Wyprowadzanie psa zawsze zostawiam sobie na koniec, taki już mam rytuał i tak było w tym wypadku. Gdy tylko odwiesiłem smycz, pożegnałem się z żoną i synkiem i pognałem w kierunku auta. Okazało się, że nie było to rzeczywiście takie straszne i raczej nie byłem spięty. Ludzie okazali się uprzejmi i bardzo otwarci. Poznałem również dyrektorów działu i prezesów firmy. Po powrocie do biurka zorientowałem się jednak, że… mam na sobie stare, zniszczone sportowe buty, które służą mi już tylko i wyłącznie do wyprowadzania psa. Uderzyła mnie nieprzyjemna fala gorąca i zrobiło mi się wstyd. Diabeł tkwi w szczegółach… Zastanawiałem się ile ludzi zwróciło na to uwagę i czy wpłynie to jakoś na naszą relację.


Zdradzę Wam na koniec moje stanowisko odnośnie losu – według mnie nie mamy na niego żadnego wpływu, jednak dziwnym jego zrządzeniem, to my dokonujemy wyborów i decyzji w naszym życiu, pod jego dyktando. Nauczyłem się nie umniejszać wielu kwestii, które dla niektórych wydają się błahe. Być może nie jestem osobą, która pogodzi Stany Zjednoczone z Koreą Północną, znajdzie nic porozumienia między kibicami Realu i Barcelony, ale chcę wierzyć w to, że można zmieniać życie i los, zaczynając od siebie, na przykład od wyboru butów. Świata nie zmienimy, ale buty możemy i jest to nasz świadomy, dobrowolny wybór. Czy buty mogą mieć wobec tego wpływ na nasz los? Jak najbardziej, bo codziennie stajemy przed wieloma wyborami. Również przed takim, jakie buty włożyć kolejnego dnia.


Łukasz Szczygielski

Prawidła do butów

Znajomi i Klienci często pytają mnie, jakich środków używać do pielęgnacji obuwia. Być może Was zaskoczę (tak jak i zaskakuję pytających), ale pierwsze co mi przychodzi na myśl to wcale nie pasta czy krem. Moim zdecydowanym numerem wśród środków do pielęgnacji obuwia są prawidła!

Prawidła drewniane do obuwia


O ile nie trzymamy butów cały czas w szafie lub na półce pod kloszem, a używamy ich zgodnie z przeznaczeniem, czyli w nich chodzimy, to muszą pozostać na nich ślady. Charakterystyczne zagięcia, marszczenia skóry czy materiału w pracujących miejscach cholewki są naturalne i normalne. Im szybciej to zrozumiemy, zaakceptujemy, ba wręcz polubimy, tym prędzej będziemy czerpali prawdziwą przyjemność z posiadania i eksploatacji dobrych butów. Nawet w najlepszych butach, z najlepszych skór ten efekt jest normalny i naturalny. Jest to wręcz efekt widoczny i pożądany. Gdyby na skórze nie pozostawały ślady po zgięciach to dopiero byłby prawdziwy powód do zmartwień, oznaczałoby to bowiem, że nie mamy do czynienia z naturalną skórą, a z wyrobem skóropodobnym. Trzeba też pamiętać, że prawy but może łamać się nieco inaczej niż but lewy, ponieważ nasze stopy bywają dość mocno różne (asymetryczność, kontuzje, urazy itd.) i w buty w różny sposób pracują podczas noszenia. Problem z zaakceptowaniem tego faktu często mają mało doświadczeni miłośnicy obuwia, którzy chcieliby, żeby ich buty zawsze były piękne i nieskazitelne. Jeżeli jeszcze tego nie doświadczyliście, to uwierzcie mi na słowo – dobre 10-letnie, zadbane skórzane buty z charakterystycznymi zmarszczkami to esencja doskonałości.

Oczywiście znam sposoby prostowania cholewek oparte na wysokiej temperaturze, podgrzanym powietrzu, parze wodnej stosowane zwłaszcza przez miłośników sneakersów, a czasem o zgrozo także przez specjalistyczne zakłady. Zdecydowanie nie polecam tych metod, po pierwsze mogą powodować uszkodzenia cholewki, po drugie efekt i tak jest krótkotrwały, po jakimś czasie zagięcia się pojawiają ponownie, a jak już pisałem jest to efekt naturalny i oczekiwany.
Skoro zagięcia muszą być to, po co używać prawideł?
Powodów jest wiele. Pierwszy to po to, by naturalne zagięcia nie przekształciły się w patologiczne deformacje cholewki i mechaniczne uszkodzenia skóry. Podczas produkcji, kształt buta determinuje kopyto, na które skóra jest naciągana. Podczas eksploatacji but wypełniony jest stopą. Kiedy chodzimy w butach, nasze stopy pocą się, a ta wilgoć wchłaniana jest przez skórzane elementy buta. Skóra mięknie i przyjmuje z czasem kształty wymuszone naszym chodem. Po zdjęciu obuwia, schnie ono w takim stanie jak je zostawimy, zatem może utrwalić te zagięcia i wypaczenia, co wpłynie na pogorszenie wyglądu butów. Kiedy nie jest używany, zdecydowanie najlepiej wypocznie na prawidle, które utrzyma jego naturalny kształt i zadba o odpowiednie odparowanie wilgoci. Mokra od potu lub/i wody deszczowej cholewka pozostawiona bez wypełnienia potrafi bardzo szybko stracić swoje walory estetyczne, a w skrajnych przypadkach również użytkowe. Wówczas pomogą nam prawidła, które powinniśmy wkładać do butów zaraz po ich zdjęciu z nóg. To wypełnienie ma tu dwie podstawowe role do spełnienia. Po pierwsze napina skórę cholewki, dzięki czemu but schnie przyjmując oryginalny kształt. Po wyschnięciu zachowa go nawet, jeśli wyjmiemy wypełnienie. Po drugie prawidła wchłaniają wilgoć i przykre zapachy, dzięki czemu buty schną szybciej.
Cały czas jeszcze wiele osób myli kopyto z prawidłami. Wyjaśniam zatem, że oba przedmioty dyskusji są do siebie podobne, ale zastosowanie znajdują na zupełnie różnych etapach „życia” buta. Kopyto jest przestrzennym modelem stopy i wykorzystywane jest na etapie produkcji. To od kształtu kopyta zależy ostateczny kształt całego buta. Jeżeli chcemy wyprodukować buty robocze, zazwyczaj używamy kopyt masywnych i obłych. Jeżeli chcemy wyprodukować damskie, subtelne szpilki używamy kopyt smukłych i dynamicznych. Prawidło jest również przestrzennym modelem stopy, ale zastosowanie znajduje na etapie przechowywania obuwia, a jego głównym zadaniem jest utrzymanie oryginalnego kształtu cholewki. Najczęściej produkuje się prawidła uniwersalne, pasujące do wielu modeli butów, ale zdarzają się luksusowe marki czy obuwnicze pracownie, które lokują w ofercie prawidła stworzone na bazie konkretnych kopyt. Takie prawidła idealnie pasują do konkretnych modeli, ale jest to już niestety sprawa dość kosztowna. Niewiele marek sobie na to pozwala. Powiedzmy też sobie szczerze nie ma takiej potrzeby. Dobrej jakości, regulowane prawidła cedrowe w zupełności wystarczą.

Podstawową i najważniejszą funkcją prawideł, jak już wspominałem jest utrzymanie oryginalnego kształtu obuwia. Bez dobrych prawideł nie jest to łatwe zadanie. Dlatego dość istotne jest w miarę dobre dopasowanie i możliwość regulacji. Ponadto prawidła, na które naciągnięta jest skóra, ułatwiają zabiegi pielęgnacyjne na powierzchni cholewki za pomocą pasty, kremu i wosków. Ułatwiają również odprowadzanie wilgoci z buta. Zdecydowanie najlepszymi są prawidła cedrowe, pięknie pachną wypełniając przyjemnym aromatem wnętrze obuwia. Dobrej jakości prawidła utrzymują aromat przez wiele sezonów. Prawidła cedrowe mają właściwości higroskopijne i absorbują wilgoć znajdującą się w butach. No i ostatecznie prawidła pełnią funkcję estetyczną. Eleganckie buty w dobrej jakości prawidłach prezentują się pięknie.

Dobrej jakości prawidła mają możliwość regulacji, która bardzo ułatwia optymalne ich dopasowanie do poszczególnych butów. Dzięki mechanizmowi, sprężynom i śrubom oraz dzielonemu noskowi regulować można zarówno długość, jak i szerokość. Drewniane trzyczęściowe prawidła regulują się na długość oraz szerokość i potrafią być naprawdę niesamowite zarówno pod względem kształtów, jak i kolorów. Pełna pięta w drewnianych prawidłach jest właściwie obowiązkowym elementem dobrej jakości prawidła. Nieco za duże rozmiarowo plastikowe i drewniane prawidła sprężynowe zakończone małą kulką mogą deformować tylną część cholewki.

Nie należy za mocno przywiązywać się do rozmiarów prawideł. Z tym bywa dość różnie. Rozmiar Twoich butów nie zawsze będzie równy z rozmiarem prawideł. Dość często do butów danej marki pasują prawidła o rozmiar mniejsze. Nie należy wciskać prawideł do butów na siłę. Dobrą techniką jest wsuwanie prawideł do butów ustawiając je pod kątem 40-45 stopni i prostując stopniowo podczas lokowania ich wewnątrz. Jeżeli mimo wszystko czujesz, że trzeba w ten proces włożyć konkretną siłę, lepiej wymienić prawidła na rozmiar mniejsze. Idealnie jest przy kupowaniu prawideł mieć ze sobą buty, do których kupujemy prawidła. Polecam tu sklep KlasyczneButy.pl gdzie obsługa dobiera pełne prawidła cedrowe bezpośrednio do obuwia od razu prawidłowo regulując. Prawidła kupowane razem z butami sprzedawane są tam w promocji za 80 złotych.
Oprócz prawideł cedrowych istnieją jeszcze plastikowe, prawidła podróżne. Nie mają one zalet cedru czyli higroskopijności i pięknego zapach, mają natomiast jedną zaletę – są lekkie. Cecha ta jest nieoceniona gdy wybieramy się w podróż i każdy kilogram ma znaczenie.

Bywa różnie, ale często prawidła i kosmetyki dla miłośnika butów są niemal tak istotne jak same buty! To po prostu element pewnej całości, rytuału związanego z pasją oraz zainteresowaniami. Pielęgnacja butów dla ich właścicieli rzadko jest przykrym obowiązkiem. To częściej przyjemność, często relaks i odprężenie bywa wręcz rodzajem hobby. Ci, dla których buty to coś więcej niż konieczność byliby zachwyceni, gdyby na urodziny lub od Świętego Mikołaja dostawali zawsze nową parę butów. Jest to jednak dość problematyczne ze względu na dopasowanie obuwia. Prawidła do butów natomiast to prezent idealny. Piękna para prawideł potrafi czasem uradować miłośnika butów bardziej niż same buty. Ceny prawideł mogą wydawać się całkiem spore (niektóre kosztują w granicach 200 złotych) należy jednak traktować ten zakup jako inwestycję na lata. Tradycyjnie polecam sklep KlasyczneButy.pl gdzie można zakupić zarówno cedrowe, trzyczęściowe prawidła jak i dwuczęściowe podróżne w bardzo atrakcyjnych cenach.

Paweł

Moda jesienią

W końcu przyszła jesień. Uprzedzając pytania – tak lubię jesień. To moja ulubiona pora roku. Zawsze kiedy to mówię spotykam się ze spojrzeniami pełnymi niedowierzania w najlepszym wypadku lub sugerującymi niedorozwój umysłowy w najgorszym. Spieszę więc z wyjaśnieniami – nie przepadam za upałami, może i są do zniesienia jak leży się nad brzegiem basenu ze szklanką mohito w ręku ale poza tym upał nie nadaje się do niczego innego – do pracy za gorąco, do treningów za gorąco, do spacerów za gorąco, na urlop za drogo bo wtedy właśnie są najwyższe ceny. Jesień natomiast, cóż ma same zalety: można spokojnie spacerować, ćwiczyć, pracować, wszędzie mniej ludzi więc i ceny lepsze w hotelach i pensjonatach. Ponadto mieszkałem długi czas blisko Bieszczad, a potem jeszcze dłuższy na Mazurach i (każdy kto tam był jesienią to wie o czym mówię) widok złoto-czerwonych wzgórz jest obłędnie piękny. Nie przeszkadza mi też deszcz podczas podróży po Afryce Centralnej lokalny przewodnik wytłumaczył mi, że deszcz to życie dla roślin i zwierząt, od tego czasu cieszę się, że pada i co tu dużo mówić mój afrykański przyjaciel miał rację, mieliśmy tego roku deszczowe lato i rośliny w moim ogrodzie pięknie wyrosły.
Przyznam również, że jeśli chodzi o modę to bliżej mi do stylu jesiennego niż letniego. Preferuję jeans nad len i sztruks nad cienką bawełnę, oraz chukka nad loafersy. Skoro tak to co nosić jesienią?
W tym roku królują tweed, flanela i sztruks.

Tweed to wełna tkana z przędzy zgrzebnej. Pierwsze tweedy uszyto w Szkocji i do dzisiaj szkocki tweedy jest najbardziej pożądany chociaż robi się je również w Anglii, Irlandii, a nawet Włoszech. Zadaniem tego materiału była ochrona przed chłodem stąd jego bardzo ścisła struktura splotu. Wełna zgrzebna to ta, która powstała z włókien wełny nie czesanej, bardziej szorstkiej i twardej. Kiedyś było to uważane za wadę, dzisiaj właśnie ta szorstkość jest postrzegana jako zaleta. Typowym przykładem materiału z wełny zgrzebnej jest tweed właśnie.

Ja osobiście bardzo lubię tweed i zarówno charakterystyczna krata jak i jodełka połączona z naturalną surowością splotu bardzo mi odpowiadają. Ponieważ ze względu na strukturę splotu jest to materiał „ciepły” i nie nadaje się do noszenia latem, z utęsknieniem czekam na jesień by go móc zacząć nosić.

Niestety w Polsce bardzo trudno jest znaleźć marynarki z tweedu. Moim odkryciem nr 1 ostatnich 6 miesięcy jest marka M.Ceran. Pani Maria Ceran jej twórczyni szyje fantastyczne marynarki bez podszewki i konstrukcji, czyli wymagające najwyższego kunsztu od krawca, ponieważ brak jest płachty, która przykryłaby fuszerki w szyciu. Pani Maria na szczęście szyje swoją kolekcję w tweedzie, często z dodatkami wełny wielbłądziej lub kaszmiru. Marynarki są piękne, lekkie i ciepłe – idealne na jesień i zimę. Co ważniejsze w ofercie nie dominują brązy ale także prawdziwe kolory jesieni, czerwień, rudy, złoty i pomarańczowy – brzmi egzotycznie ale wygląda wspaniale.
Marynarka z tweedu Donegal od M.Ceran

Kolejnym materiałem, który uwielbiam za jego miękkość, ciepło i przyjemny chwyt jest flanela. Podoba mi się fakt, że flanela odbija światło, dzięki czemu wzory i kolory na niej są jakby rozmyte, mi kojarzą się z dziełami moich ukochanych impresjonistów. Flanelę można zrobić z wełny (używa się do tego specjalnych drucianych szczotek, którymi drapie się włókna tak by powstał delikatny meszek) oraz bawełny. Dodatkowo flanela faktycznie ma zdolności termoizolacyjne lepsze niż zwykła wełna/bawełna (we flanelowych koszulach Jerzy Kukuczka zdobywał ośmiotysięczniki)



Dlatego właśnie flanela to świetny materiał jesienno-zimowy – mój ulubiony. Zresztą nie tylko mój ponieważ przeglądając zdjęcia z targów mody widzę wielki powrót flaneli i to nawet u producentów najwyższej półki (np. Zegna). Oczywiście w sukurs wszystkim chcącym ubrać flanelową marynarkę (z wełny oczywiście) idzie niezawodna M.Ceran, uszyte w tej pracowni dwurzędowe marynarki z tego właśnie materiału wyglądają obłędnie i są niesamowicie miłe w dotyku.


Co do spodni – cóż jestem niezmiennie wierny jeansom. Może to z powodu mojej fascynacji w dzieciństwie westernami, które wiele lat później zaowocowały podróżami do zachodniej części USA. Spotykałem tam multimilionerów w Huston i Phoenix, kowboi na ranchach w Arizonie, Indian z rezerwatów w Nowym Meksyku i hipsterów z San Diego, wszyscy byli w jeansach. Materiał ten jest tak uniwersalny, że pasuje niemal do wszystkiego (słowo niemal ma tu kluczowe znaczenie). Oczywiście raczej nie pójdziemy w nim na kolację do Królowej Elżbiety ale nie sądzę by wielu z nas miało tę przyjemność. Poza tym z jeansu szyje się eleganckie koszule, casualowe marynarki i oczywiście spodnie. Do moich ulubionych marek, które stawiam na miejscu nr 2 wśród tegorocznych odkryć należą jeansy MMX i HILTL. Pierwsze to spodnie, które z powodzeniem mogą stanowić część zestawień smart casualowych. Materiał jest tak delikatny, a wykończenia tak finezyjne i dokładne, że często trudno uwierzyć, że to faktycznie jeans. Z tweedowymi marynarkami z dodatkiem jedwabiu, koszulą (zwłaszcza białą) oraz knitem i butami typu monk lub full brogues, a zimą ze sztybletami wyglądają rewelacyjnie, zwłaszcza w kolorze ciemno-granatowym. Oczywiście jeansy muszą być czyste, wyprasowane i na Boga nie za długie.

Z kolei jeansy HILTL są bardzie casualowe i świetnie pasują do luźnych kompozycji. Oprócz jakości materiału i dokładności wykończeń HILTL ma jeszcze jedną zaletę, szyje we wszystkich rozmiarach i niemal na każdą sylwetkę. Z flanelowymi koszulami czy swetrami (np. golfem) i butami typu chukka sprawią, że każdy facet będzie wyglądał jak Steve McQuinn. Ja w każdym razie noszę je niemal codziennie (chodź do Steva McQuinna mi daleko, niestety).

Nie oznacza to bynajmniej, że jeansy zawsze pasują do wszystkiego – czasami można w nich wyglądać po prostu tragicznie, dobrym przykładem fatalnego doboru kroju jeansów i dodatków do nich jest Kuba Wojewódzki, a przykładem idealnego wspomniany już Steve McQueen, mający przydomek „King of Cool”, faktyczny król w noszeniu strojów casualowych i smart casualowych.

Oczywiście nie samym jeansem żyjemy jesienią. Dla osób ceniących klasyczną elegancję lub dla tych którzy muszą się oficjalnie ubierać , polecam wełnę oraz kaszmir. Kaszmir to oczywiście też wełna tyle, że z kóz i to wyłącznie tych żyjących w mroźnym klimacie. W celu uzyskania kaszmiru kozy się czesze, a nie obcina i to wyłącznie wyczesuje się sierść na brzuchu gdyż tam jest miękka i ma długie włosie. Dlatego też kaszmir jest tak rzadki, a tym samym i drogi. Najwięcej kaszmiru pozyskuje się ze zwierząt żyjących w Himalajach ale najlepszy jest ten z kóz żyjących w Mongolii. Największym odbiorcą tegoż najszlachetniejszego kaszmiru jest Ermenegildo Zegna i właśnie spodnie uszyte z tkanin od tego producenta polecam najbardziej, są miękkie, zaskakująco cienkie, a jednocześnie ciepłe. Równie dobre są tkaniny od Loro Piany. Gdyby ktoś zastanawiał się gdzie można kupić spodnie uszyte z tak szlachetnych materiałów to proponuję odwiedzić KlasyczneButy.pl – sklep posiada bardzo szeroki wybór spodni uszytych z materiałów Zegny i Loro Piany w naprawdę rozsądnych cenach.
Jesień w końcu to czas by zacząć nosić swetry, a zwłaszcza golfy. Przez wiele lat golf był passe ale w ostatnich latach ponownie wrócił do łask i słusznie bo to świetny element strojów casualowych i smart casualowych. Gold ma wiele zalet, można go nosić solo (bez marynarki czy kurtki) i dalej wyglądać elegancko, jest ciepły i likwiduje potrzebę noszenia szalika (ale oczywiście jedno nie wyklucza drugiego). Polecam golfy Andrea Fenzi z wełny merynosów i kaszmiru – są niezwykle przyjemne w dotyku, bardzo ciepłe, jednocześnie cienkie i niemal się nie mną. Granatowy jest moim ulubionym, w połączeniu ze spodniami chino lub jeans można wyglądać stylowo zachowując jednocześnie pełną swobodę. Andrea Fenzi to laureat nagrody dla najlepszej marki umieszczającej na metkach „made in Italy”. Gorąco polecam.
Wreszcie buty. Jeśli ktoś miał wątpliwości, że jesień góruje nad latem to wystarczy popatrzeć na buty, które nosimy w mojej ulubionej porze roku. Mamy olbrzymi wachlarz do wyboru zaczynając od…laofersów. Właśnie tak, loafersy też można nosić jesienią. Oczywiście może już nie na gołą stopę ale cały czas pasują. Sam mam piękne loafersy z kolekcji anniversary od legendarnej angielskiej firmy Barker ze skóry groszkowej, na podeszwie dainite i cały czas je noszę i najprawdopodobniej będzie tak do połowy października. Tu muszę zrobić małą dygresję, a raczej dwie. Pierwsza dotyczy marki Barker – absolutnej legendy na Wyspach, w Polsce bardzo mało znanej. Przeglądając fora na temat butów w Anglii wielokrotnie napotykałem się na wpisy osób, które noszą swoje Barkery po dziadku – buty te wytrzymują 30-40 lat, nawet więcej. Marka ta jest ceniona równie wysoko jak Crocet&Jones, a znacznie wyżej niż okrzyczany (i w sumie dobry) Loake. Jeśli chodzi o jakość wykonania i dobór skór Barker to mój absolutny faworyt. Druga sprawa to skóra groszkowa (pebble grain). Skóry te mają charakterystyczne wybrzuszenia na powierzchni uzyskane w wyniku tłoczenia. Skóry groszkowe są wykonane ze skór bydlęcych poprzez tłoczenie specjalną płytą o oczekiwanym uziarnieniu (rysunku). “Stemplowanie” płytą groszkową skór bydlęcych służy celom ozdobnym, ale równocześnie “zamyka” powierzchnię skóry tworząc wstępną ochronę. Według mnie wygląda to świetnie i wyjątkowo pasuje do kompozycji jesiennych. Skóra groszkowa jest nieco twardsza i grubsza od licowej – idealna na sezon jesienno-zimowy. W Polsce właściwie niepopularna i nielubiana, cały czas próbuję dociec dlaczego. Jeśli chodzi o rodzaj butów to jesienią szczególnie chętnie noszę chukka. Buty te są zawsze do kostki i zawsze z trzema dziurkami na sznurowadła. Zarówno w zamszu jak i skórze licowej wyglądają świetnie, są idealne do stylu, który osobiście cenię najbardziej czyli smart casual, eleganckiego i swobodnego jednocześnie. Moje ulubione to chukka firmy Berwick oczywiście za skóry groszkowej – idealny dodatek do jeansów, golfów i tweedowej marynarki – trudno o zestawienie bardziej stylowe, a jednocześnie dające wrażenie niewymuszonej elegancji oraz zamszowe marki Meka. Kolejne jesienne buty to Chelsea, ze skóry licowej w brązie są znakomitym uzupełnieniem garnituru, a z zamszu zestawień mniej formalnych. Zamsz sprawdza nie tylko latem, zabezpieczony impregnatem znakomicie daje sobie radę także jesienią, a nawet zimą. Ostatnim z moich ulubieńców jest piękny trzewik od portugalskiej marki Carlos Santos – uszyty z mieszanki skóry groszkowej i tweedu. Ten niezwykły but świetnie będzie współgrał z typowo casualowymi zestawieniami, tweed na cholewce może budzić obawy o żywotność obuwia – bezpodstawnie. Materiał użyty w tym obuwiu jest wyjątkowo wytrzymały i właściwie zabezpieczony, przetrwa nawet najsroższą pogodę.
Uzupełnieniem jesiennego stroju może być…parasol. Przy jego wyborze stawiam na wytrzymałość, wielkość (musi być wystarczająco obszerny, by mi nie kapała za kołnierz) i poręczność. Moim ulubieńcem w chwili obecnej jest…dubeltówka, czyli duży, wytrzymały i bardzo poręczny parasol z częstochowskiej hurtowni „Parasol”, w kształcie przypominającym shotgun, wygląda super i sprawdza się nawet przy dużym wietrze.
Oczywiście to nie jedyne kompozycje jesienne, jest ich nieskończenie wiele, po prostu opisałem obecne trendy oraz moje osobiste preferencje. Państwa zachęcam to eksperymentowania – nie bójmy się tego, pojęcie klasyki jest tak pojemne, że każdy znajdzie tu coś dla siebie.

Jakie buty nosić latem?

Mamy już połowę lata. W tej sytuacji nasuwa się pytanie czy warto kupować letnie obuwie? Uważam, że pora jest wręcz idealna i to z dwóch powodów. po pierwsze wzmiankowane buty można nosić aż do połowy jesieni. Po drugie właśnie teraz sklepy wprowadzają atrakcyjne wyprzedaże i wietrzenia magazynów, na letnie obuwie. Można więc dużo taniej kupić świetnej jakości buty i jeszcze w tym sezonie cieszyć się nimi nawet przez 2-3 miesiące.

Na naszym blogu stawiamy od początku na jakość i elegancję. Nie będę więc pisał o crocsach, japonkach czy klapkach. Letnie obuwie może, a nawet wręcz powinno także być eleganckie i stylowe. Oczywiście równie ważna jest wygoda. Dobrej jakości, szyte obuwie przewyższa wygodą każde klejone, sieciowe buty. Jakie więc polecamy buty na resztę lata?


Skoro mówimy o jakości, to oczywiście skórzane. Najlepszą skórę (pomijając cordovan) uzyskujemy z cieląt. Jest ona miękka, szybko dopasowuje się do stopy. Natomiast uważać należy na tak zwaną mielonkę, czyli zmielony odpad skóry gotowej, często używany do produkcji butów, wówczas producent informuje,że but jest po prostu “skórzany”. W przypadku obuwia jest tak samo jak z ubraniami, jeśli można się pochwalić materiałem, z których zostały wykonane to producent to robi – jeśli nie, cóż znaczy że nie za bardzo jest się czym chwalić.

Latem polecamy również skórzane podeszwy, dzięki nim but jest lekki i “oddycha” całą powierzchnią. Nie jest to jednak zasada tak bezwzględna jak w przypadku powyższej, jeśli planujemy nosić obuwie także jesienią to można rozważyć podeszwę york lub nawet dainite.

W suche, ciepłe dni szczególnie atrakcyjny jest zamsz. Skóra ta jest delikatna i miękka, świetnie oddycha. W Polsce mamy obawy co do konserwacji i utrzymania zamszu, niesłuszne gdyż jest ona łatwiejsza niż skóry licowej.

Lato, wreszcie  to czas na mokasyny. Pod tym pojęciem w rzeczywistości kryje się kilka rodzajów obuwia. Niestety język polski, zazwyczaj bogaty i kwiecisty w tym wypadku jest zadziwiająco ubogi. Będę więc posługiwał się zwrotami angielskimi. 

Najbardziej popularnymi mokasynami są tassel  loafers. Od kilku lat jest to nieformalny król salonów Mediolanu, Londynu i Nowego Yorku oraz wszelkich liczących się targów mody. Jest to także najbardziej oficjalny z mokasynów, który latem śmiało zastąpi nam oxfordy cap toe jako zwieńczenie garniturów, nawet formalnych.
Z kolei zamszowe loafersy z frędzlami stanowią znakomite uzupełnienie kompozycji casualowych i półformalnych.

 

Nieco mniej formalne są penny loafers. Posiadają charakterystyczny pasek na podbiciu, za który w latach trzydziestych ubiegłego stulecia wkładano monetę pensową (stąd nazwa). Buty te często szyte są metodą goodyear, nie mniej równie popularnym szyciem  jest blake. To drugie szycie, chociaż mnie trwałe, jest dużo bardziej elastyczne i świetnie sprawdza się latem. Pensówki można nosić niemal do wszystkiego (poza szortami), pasują zarówno do letnich garniturów jak i jeansów.

Najmniej formalnymi z mokasynów są boat shoes, czyli buty żeglarskie. Oczywiście obecnie nie są one już adresowane wyłącznie do miłośników sportów wodnych ale stanowią eleganckie dopełnienie casualowych ubiorów (nawet szortów). Boat shoes posiadają białe, kauczukowe podeszwy, rzemienne sznurowadła i są idealnym rozwiązaniem dla osób ceniących wygodę i nonszalancki luz.

PITTI UOMO 96
ph. Szymon Brzoska – The Style Stalker

Oczywiście, to nie jedyne nasze propozycje na lato i ciepłą jesień. Jednymi z najbardziej uniwersalnych butów są monki. Uszyte z zamszu są świetnym obuwiem letnim, znakomitym zarówno do jeansów, spodni chino jak i zestawów koordynowanych. 

Wreszcie kolejnym butem będącym kwintesencją lata jest sneakers. Zarówno ze skóry licowej jak i zamszu będzie stanowił znakomity dodatek do strojów zupełnie casualowych ale także i półformalnych.  Biały sneakes to absolutne “must have” garderoby letniej.

 

PITTI UOMO 96
ph. Szymon Brzoska – The Style Stalker

Paweł

Tkaniny na lato – tkalnie

W jednym z poprzednich wpisów poruszyliśmy temat strojów na lato. Ponieważ byliśmy i jesteśmy wielkimi fanami naturalnych materiałów (tkanin i skór) dzisiaj opisujemy tkalnie, z których pochodzą najlepsze tkaniny. Niestety bowiem nie każda bawełna czy wełna są dobre. Nie jest też zasadą, że wszystko sygnowane znakiem słynnego projektanta jest szyte z dobrej jakości tkanin. Jeśli materiał, z którego wykonana jest marynarka lub spodnie pochodzi z dobrej tkalni na pewno jest umieszczona w nich wszywka tkalni. Warto jej szukać gdyż jest to oznaka jakości materiału, z którego wykonano ubranie. Jakie więc tkalnie rekomendujemy?

TKALNIE

Loro Piana:

Marka Loro Piana została założona w 1924 roku przez włoskiego handlarza wełną Pietro Loro Piana, jednak sama rodzina Loro Piana zajmowała się handlem wełną oraz innymi luksusowymi tkaninami już od początku XIX wieku.

Po II Wojnie Światowej  Franco Loro Piana, kuzyn założyciela, przejął kontrolę nad firmą i wprowadził ją na rynki zagraniczne. Obecnie marka handluje najbardziej luksusowymi tkaninami pochodzącymi z całego świata. Z tkanin Loro Piana korzystają najbardziej luksusowe marki na świecie jak chociażby Kiton, Brioni oraz krawcy z Savile Row.

Obecnie większościowym udziałowcem marki Loro Piana jest koncern LVMH, właściciel  takich marek jak Louis Vuitton, Dior, Celine, Moet, Hublot, Loewe, Kenzo, Givenchy, Fendi, oraz Berluti.

Loro Piana na całym świecie słynie z kolekcji ubrań wykonanych z najdelikatniejszej i najbardziej luksusowej wełny na świecie – z andyjskiej wikunii. Ceny kilograma tej wełny niejednokrotnie na czarnym rynku przewyższały cen złota. Płaszcz wykonany z tej wełny kosztuje 100 tysięcy euro.

W związku z tym, że wełna z wikunii była niesamowicie pożądana, często zwierzęta te padały łupem kłusowników. Sytuacja stała się na tyle krytyczna, że wydawało się, że zwierzęta te całkowicie wyginą.
W latach osiemdziesiątych ubiegłego stulecia Loro Piana stworzyła we współpracy z  rządem Peru specjalny program ochronny Wikunii. Założono w Andach rezerwat im. Dr Franco Loro Piana. Dzięki swojemu zaangażowaniu Loro Piana zapewniła bezpieczeństwo tym uroczym stworzeniom, jednocześnie zyskując monopol na handel wikunią. Ubrania z tej luksusowej tkaniny do dzisiaj pozostają znakiem formowym marki.

Loro Piana raz do roku organizuje zawody na najdelikatniejszą i najcieńszą wełnę na świecie. Na Wool World Record Challenge Cup zapraszani są właściciele hodowli owiec z całego świata. Zwycięzca konkursu ma zagwarantowaną umowę na wyłączność sprzedaży wełny Loro Pianie.

Wełna z WWRCC jest uważana za najlepszą na świecie, szytych z niej jest zaledwie 50 garniturów rocznie. 

Ermenegildo Zegna:

Marga Ermenegildo Zegna została założona w 1910 roku i do dnia dzisiejszego pozostaje w prywatnych rękach rodziny Zegna.  W latach trzydziestych XX wieku Zegna zatrudniała już 1000 osób i rozpoczęła eksport produktów do Stanów Zjednoczonych. W 1980 roku otwarty został pierwszy sklep markowy w Paryżu. Mimo wielokrotnych propozycji rodzina Zegna nie zdecydowała się na sprzedaż udziałów w firmie, chcąc mieć pewność, że tradycja marki będzie kontynuowana. Firma handluje najwyższej jakości tkaninami z całego świata: kaszmirem z Mongolii, wełną z Nowej Zelandii, moherem z RPA czy wspomniana już wikunią z Peru. Najlepszy moher na świecie pochodzi od młodych kóz z Angory, hodowanych właśnie w Południowej Afryce, a Zegna jest największym na świecie odbiorcą moheru od koźląt z Angory. Kaszmir z kolei jest jednym z najdroższych i najrzadszych materiałów. Zaledwie 5 milionów kilogramów kaszmiru jest rocznie produkowanych na świecie (wełny na przykład 2 miliardy kilogramów). Najlepszej jakości kaszmir pochodzi z mroźnych stepów Mongolii  dzięki niepowtarzalnej jakości włókien i długości włosia, skąd właśnie sprowadza go Zegna.

Również wełna jest dobierana pod kątem najwyżej jakości i kupowana na aukcji w Australii. Zegna nawiązała również współpracę z konsorcjum zajmującym się dystrybucją wikunii i ma dostęp także do tego wyjątkowego materiału.

Zegna także szyje garnitury dla innych projektantów. Na przykład garnitury, które projektował Tom Ford dla Daniela Craiga na potrzeby filmów o przygodach Jamesa Bonda uszyte zostały w pracowniach oraz  z tkanin Ermenegildo Zegna.

Dzięki doborowi materiałów najwyższej jakości, nazwisko Zegna stało się synonimem sukcesu w branży.

 

Trabaldo Togna:

Historia Trabaldo Togna to fascynująca opowieść o rodzinie, która  zaczynając od krosna sprowadzonego z Anglii w 1840 roku w ciągu pięciu pokoleń stworzyła jedną z najbardziej innowacyjnych i największych firm, wytwarzających wełniane materiały do szycia ubrań we Włoszech.

Trabaldo Togna znana jest przede wszystkim z produkcji estrato, innowacyjnego, bardzo elastycznego i niemnącego się materiału uzyskiwanego z wełny.

Proces wiodący do uzyskania estrato zaczyna się od niezwykle dokładnej selekcji wełny oraz szlachetnych włókien, gdyż tylko najwyżej jakości materiały mogą być używane w tej innowacyjnej technologii. Trzeba przy tym zauważyć, że przy tworzeniu estrato nie używa się żadnych chemicznych metod, a niezwykła elastyczność materiału jest wynikiem wzmacniania naturalnej elastyczności najbardziej szlachetnych włókien,  bez dodawania jakichkolwiek syntetyków. Połączenie surowych materiałów najwyższej jakości z know-how, będącego efektem 180 lat doświadczeń, przekazywanych z ojca na syna, pozwala na uzyskanie unikalnej i niezrównanej właściwości materiału, dając finalnie jedyną w swoim rodzaju elastyczność.

Na pierwszy rzut oka estrato może wyglądać jak tradycyjna wełna ale pokazuje swoje wszystkie niezwykłe właściwości, gdy zostanie użyte do szycia spodni czy marynarek. Niezwykła stałość materiału pozwala na jego swobodne krojenie i szycie, a elastyczność sprawia, że uszyty z estrato ubiór podąża naturalnie za ruchami ciała, jednocześnie będąc całkowicie odpornym na rozciąganie. Estrato nie posiada tak zwanego „memory effect” co oznacza, że materiał się nie gniecie i nie rozciąga pozostając idealnie dopasowanym do ciała. Jest to niezrównany materiał w podróży i świetny początek dla krawców do uszycia znakomitych ubrań.

Estrato jest w 100% naturalny, elastyczny i odporny na skręcanie i umożliwia uszycie znakomicie dopasowanych do sylwetki spodni i marynarek.

 

Vitale Barberis Canonico

W 2013 firma obchodziła 350-lecie istnienia. Pierwsze wzmianki o niej pochodzą już z 1663 ale współczesny zakład został oficjalnie założony w 1936. Obecnie firma zarządzana jest już przez trzynastą generację Vitale. Potęgę Vitale Barberis Canonico najbardziej widać w liczbach:

7 mln– metrów tkaniny produkowanej rocznie, wyeksportowanej do ponad 90 krajów świata
Podczas Pitti Uomo 2015 Francesco Barberis Canonico potwierdził imponujący rozwój firmy, która w 2008 zarobiła 80 mln euro, by w 2014 roku dojść do liczby 116 mln.

Według  niektórych snobów jakość tkanin Vitale Barberis Canonico jest  nieco niższa od tych spod znaku Loro Piana czy Zegna. Wpływ na taką ocenę ma prawdopodobnie brak własnej linii odzieżowej, w przeciwieństwie do dwóch wymienionych wcześniej marek, ponieważ prawdziwi znawcy mody stawiają materiały Vitale bardzo wysoko w hierarchii jakości materiałów. Wskazują, że Vitale Barberis Canonico jest bardziej rozprzestrzeniony i dostępny na całym świecie, bardziej otwarty na nowe projekty marketingowe. To obecnie najbardziej znana włoska firma dostarczająca tkaniny.

Vitale Barberis Canonico, podobnie jak Loro Piana jest twórcą i fundatorem nagrody dla producentów wełny najwyższej jakości – Wool Excellence Award. Nagroda jest formą wyróżnienia dla australijskich dostawców wełny. Fundatorzy biorą pod uwagę nie tylko jakość wełny ale także etyczną hodowlę owiec oraz wpływ na środowisko naturalne. Na rynku australijskim VBC działa od początku lat 70. Inicjatorem eksplorowania tego rynku był Alberto Barberis Canonico, który celem było znalezienie idealnej wełny. W tym celu należało przeanalizować i wypróbować wszystkie gatunki wełny, które istnieją na świecie. Istotą było zrozumienia zasad ich produkcji i późniejszego wykorzystania, tak by odpowiadały one wymaganiom przyszłych klientów. Pierwszym laureatem nagrody została rodzina Hawksford, która zajmuje się hodowlą owiec Saxon Merino z regoniu Glenburnie.

Obecnie podstawową bazą tkanin jest wełna Merino z Australii, kaszmir z Chin i Mongolii oraz moher z Południowej Afryki.

Jak już wspomniałem wyżej, w 2013r. Vitale Barberis Canonico świętował 350-lecie istnienia i z tej okazji pokazał swoją najnowsza tkaninę Grand Cru 1663, która została stworzona razem z firmą Berluti. To ekskluzywna oferta skierowana do najbardziej lojalnych i wymagających  Klientów.

Geelong Wool:

Wełna Geelong porównywalna jest z kaszmirem ze względu na właściwości termiczne oraz luksusową miękkość.

Materiał ten pozyskiwany jest z owiec Merino, wyłącznie podczas pierwszego ich strzyżenia, gdy nie ukończyły jeszcze 7 miesięcy życia, a długość włosia nie przekracza 50 milimetrów. Wełna Geelong ze względu na jakość mikronów uznawana jest za najlepszą wełnę na świcie.

Pozyskiwana jest jak wspominałem z owiec Merino hodowanych w regionie Geelong w Australii, zaledwie niewielki procent wełny z Merino klasyfikowanych jest jako Geelong. Czyni to wełnę Geelong ekskluzywnym materiałem nawet na najbardziej luksusowych rynkach.